Bierbommetje

Dinsdag voor het eerst bij een verloskundige die ik nog niet heb gezien; Mechteld. Leuke meid, to the point, zakelijk, beleefd EN zo te merken behoorlijk theoretisch. Daar hou ik van!

Ze is ook de eerste die meer vroeg over Anne Lieve’s heupafwijking. Of er ons gemeld is dat Flip een kans heeft op, hoe nu verder? Ze was een goed luisterend oor en ik vond het fijn dat ze ons niet de kans op een heupafwijking onthield. Die informatie hoor je te weten en gelukkig weten wij dat ook door het nog steeds actieve traject.

Mijn bloeddruk was laag; 105/55. Klopt ook wel, want ik zie weer snel sterretjes. Verder ligt Flip nog steeds keurig vast in het bekken, hoofdje naar beneden, buik op schema; 35 cm. Buik is nog soepel dus meneer dobbert nog wel lekker even rond. De baarmoeder is nu toch wel op haar maximum qua groei. Nu kan alleen Flip nog groeien… Hopelijk niet teveel meneertje; ik vind het wel mooi zo.

Vandaag de derde zwangerschapsyogales; naast ontspanningsoefeningen, hebben we al ademshalingstechnieken in de ontsluistingsfase geoefend en vandaag de persfase. Geloof het of niet; maar er gaat een wereld voor mij open! De lerares en ik kwamen al tot de conclusie dat ik in mijn beide bevallingen door de inleiding amper controle op het proces door middel van ademhaling kon hebben. En zo voelde het ook; ik miste steeds die trein, en maar rennen en rennen en rennen….

Hopelijk mag ik het nu anders doen; makkelijk zal het niet zijn, maar iets meer zelluf doen is wel zo prettig!

De adresetiketten zijn geschreven, het wiegje hangt, de kleertjes liggen schoon gewassen klaar, je luiers idem dito, nog een pak wegwerpluiers, box opgetuigd… Volgende week de klossen bestellen en dan… Op naar het EK! En ik hysterisch oranje t-shirt als Moby Dick hopen dat de jongens het beter doen dan onze inzending op het Euro Songfestival.

Hup Holland HUP! Hup Daantje HUP!

En ik ben inmiddels al weer bijna twee weken met verlof. Op dinsdag 8 mei was mijn laatste werkochtend. In de koffiepauze lekker taart ter gelegenheid van mijn 29ste verjaardag en als afsluiting een lunch met Sioe, Gonda en Floor. En toen… was het afscheid nemen voor een half jaar. RAAAAAAR!

Vrijdag 11 mei starte mijn zwangerschapsyoga, hing ik de hangwieg op, draaide ik tien miljoen wasjes, plakte Takkie boven de commode en genoot van de intense rust in huis! Geen geluid, geen gesprekken, geen prikkels; alleen ik en de baby.

Inmiddels ben ik met de adresetiketten bezig, staat sinds vanavond de box en hoef ik niet zoveel meer te doen. Alleen nog DE klossen te regelen, wat wegwerpluiers voor het geval dat (de wasbare liggen keurig klaar), nog een extra nachthemd, wat a-sexy mega Zeemanslips en mijn buikbaby afbakken.

Het bekken heeft het zwaar, en hopelijk ga ik niet te lang overtijd. Na een verjaardag als vandaag moet ik twee dagen bijkomen.

Vorige week een nacht anderhalf uur klaar wakker en een paar rottige indalingsweeen. Inmiddels moet ik er ‘s nachts tig keer uit voor een hopeloos klein plasje. Kortom: het lijf is in voorbereiding, de geest nog niet. Bevallen!? Echt niet!!!!!

Een viertal buikfoto’s van respectievelijk 26w5d en vandaag 30w5d.

Dit maal samen met Anne Lieve en mama naar de baby-APK.

Na een kleine tien minuten stonden we weer buiten; het gaat gewoon goed, keurig volgens het boekje, en ik bak blijkbaar goede, standaard baby’s.

Ik heb nog even aangekaard dat ik mijn buik zo vol vind, dat het wel lijkt alsof er alleen maar baby in zit. Sanne wist mij te vertellen dat ik aan de zijkanten veel ruimte heb, maar dat babyzoon lang en uitgestrekt van boven tot onder op zijn buik van de lengte van mijn buik gebruik maakt. Vandaar die punt! Vandaag lag je zelfs al diep met je koppie, dus al ingedaald. Maar derde kindjes zwemmen zo de andere kant weer op.

Bloeddruk hoger, maar netjes gemiddeld; 110/70. Harttonen prachtig en wat bijzonder om aan mijn moeder het hartje van haar kleinzoon te laten horen! Anne Lieve blijft zo onder de indruk van ‘tsjoenke, tsjoenke, tsjoenke’.

Over 3 weken weer retour en dan ga ik helemaal alleen met mijn grootste dochter; bij dat bericht stond ze te springen op het schoolplein!

Volgende week donderdag de 32 weken echo. Eens zien of de placenta wat meer naar boven is gegroeid en mogelijk kunnen ze mij vertellen of die benen nou echt zo lang zijn!

Jan Paul en ik mopperen, steggelen, kibbelen en overleggen over het mogelijke geboortekaartje. Wat ik persoonlijk best lastig vind; aangezien de kaartjes van de zussen niet op elkaar lijken en mijn stijl of lijkt op de een of op de ander.

Nog 3 weken werken en dan gaat mijn verlof officieel in… Zelf een dag later jarig, Eva Luna een week later, haar school-, en familiefeestje, Jan Paul jarig en dan…

Lieve zoon; hoe zal je er uit zien, hoe zal je zijn? Ik ben in ieder geval razend benieuwd!

Een geweldig, schattig, te leuk pakje met mutsje en slofjes gekregen.
Dank je wel Vanessa!