Zo Gooisch!!!

Gisteren een hylarisch en hysterisch vrijgezellenfeestje van Janine gehad.

Het thema was ‘Gooische meisjes’. Dus hup, je parels uit de kast en knoop je Oilily sjaaltje maar goed om!

Om dit alles niet te vergeten in de dagelijkse gezinschaos, liep ik ‘s ochtends vroeg al met parels en al bij de Albert mijn boodschapjes te doen. Enigzins onwennig wel; maar zonder de pareltjes was het nog steeds mijn inmiddels eigen stijltje. Wat een bepaalde wijk al niet met je kan doen…

We begonnen met een ‘hoe goed ken je Janine quiz’ onder het genot van een high tea in Stijl te Laren. Vervolgens volgde een uberhysterische bustour door Het Gooi. Met plaatsvervangende schaamte en een zonnebril die geen seconde af ging, hebben we huizen van BN’ers gespot. Wat een kastelen en juwelen!

Als klap op de vuurpijl zijn we met zijn allen op de foto gegaan voor het hek van het huis van Linda de Mol. (Ik wist niet hoe snel ik weer in de auto moest komen nadat de foto gemaakt was..)

Daarna volgde een wijnproeverij bij de Gouden Ton te Laren. Vijf heerlijke wijnen mogen proeven, fijn kaasje, vijgenbroodje en tapenade erbij. Tussendoor heb ik nog erg armoedig, zo niet Gooisch in de auto gekolfd. Ik moest toch mijn eigen wijntje tappen.

Tegen achten schoven we aan tafel bij Loetje in Laren. Ik ging bij het wijnproeven al over op water, bij Loetje bleef het hetzelfde recept aangezien ik mijn eigen Bobje was.

Tegen kwart voor elf vertrok ik in mijn ordinaire Peugeot naar Amsterdam IJburg. Beter was het om in een prive limo naar IJburg gereden te worden. Maar helaas; je kan niet alles hebben!

De overige meiden zijn nog tot diep in de nacht/vroeg in de morgen doorgezakt in Hilversum terwijl ik tegen enen op een oor lag. Kwart over acht liep ik al weer mijn vijf kilometer over IJburg. Beetje zware benen, maar wel erg verhelderend rondje.

Nee, het was een superdag, uiteindelijk… Want dat ene, kleine akkefietje met het parkeren en die losbungelende linker buitspiegel en streep op de naast mij geparkeerde auto heb ik maar heel snel uit mijn hoofd verbannen.

Ik heb zo goed opgelet, zo mijn best gedaan, maar het noodlot sloeg een beetje toe. Die aflopende goot was de boosdoener… Met de grootste moeite heb ik nog een briefje kunnen schrijven met onze gegevens. Want dat ik dit goed af wil handelen staat als een paal boven water.

Komt ook weer goed…

Sorry papa, deze bijzondere verrichting heb je mij (gelukkig) niet geleerd….