Heupdysplasie…
Vanmiddag is Anne Lieve weer op een reguliere heupencontrole geweest. Zoals gewoonlijk voorafgaand een rontgenfoto van het heupgebied en aansluitend een consult bij Dr. Kleipool bij kindergeneeskunde/orthopedie.
Ik ben erg te spreken over deze arts; hij is duidelijk, neemt de tijd en legt de zaken helder uit.
Zoals verwacht is het weinig vooruit gegaan. Wel is te zien dat de botten en heupen ‘volwassener’ zijn geworden; Anne Lieve is heerlijk aan het groeien en ik vind het mooi om dit ook op de foto’s te kunnen zien.
Haar heupkom en heupkop zijn aan de linkerkant nog steeds niet in orde. Gelukkig is dit de verwachting, dus geen verrassing voor ons.
Haar linkerheupkop staat ook te steil op het bovenbeen, hij valt hierdoor niet mooi in een hoek in de heupkom. Deze is aan haar linkerkant ook veel te vlak en die combinatie zorgt er voor dat haar linker bovenbeen/heupkop niet lekker in, maar een beetje naast de te vlakke kom staat.
De vorige keren sprak de arts over mogelijk operatief ingrijpen en dan wellicht tussen vier en zes jaar.
Nu is het toch zeker dat er operatief ingegrepen gaat worden! Hij gaat in overleg met Dr. Ham (hij heeft Anne Lieve de gipsbroek gegeven).
Dit overleg is nodig om de behandelmethode te bepalen; wordt het een heupkom botcorrectie of gaan ze juist de heupkop anders plaatsen op het bovenbeen.
In ieder geval is ze op de wachtlijst voor een operatie gezet. En de verwachting is dat rond haar derde verjaardag we deze stap gaan nemen.
De ingeboekte ‘snijtijd’ zoals in de computer wordt vermeld (BRRRRRRR, niet in MIJN kind snijden) is 60 min. Ze krijgt aansluitend pinnen in haar kop of kom en een gipsbroek voor wederom 12 weken!
Maar goed, niets doen is geen optie want het is en blijft een grote heupdysplasie.
Voorlopig nog spreiden totdat zij het niet meer wil, over zes maanden weer op controle en rond haar derde verjaardag krijgt ze geen taart maar gips met kaarsjes. En om dat feest compleet te maken rijden we haar dan rond in een knalversierde rolstoel met vlaggetjes!
Jeuh…
Nog wat informatie:
En al weet je dat het er aan komt, blijft een domper en een heel naar idee dat ze aan je kind gaan komen. Ook al is het nodig! nog een jaartje “rust!”