Babybuik…
Lieve Buikbaby,
Soms maak je mij nog misselijk en soms heb ik enorme hoofdpijn na drukte. Ook maak ik mij af en toe een beetje zorgen; groei je wel goed? Gaat het wel goed?
Maar op die momenten geef je mij een klein schopje, alsof je mij gerust wilt stellen.
Ik voel je de laatste week veel beter! En dan kan ik niet stoppen met glimlachen. Het is weer zo bijzonder dat ik dit mag voelen en beleven! En wat gun ik dit andere lieve mama’s! Kon ik maar toveren, dan gaf ik iedereen dit wonderlijke geluk!
Je zussen zijn nu al stapeldol op je. Eva Luna is erg betrokken en vraagt hoe je in mijn buik komt EN ook hoe er weer uit! In Jip en Janneke taal heb ik het haar verteld. Vol bewondering luistert ze naar mijn verhalen.
Anne Lieve knuffelt mijn buik vaak om vervolgens te roepen dat je noooooit meer weg mag gaan! Dat je allerliefste baby van de wereld bent. En ze is verwonderd als ik vertel dat je ook uit mijn buik komt en dan blijft. Dat zij je mag verzorgen en liefhebben.
Mijn buik groeit hard, nog sneller dan bij Anne Lieve. Gelukkig heb ik mijn positiekleding nog en heb ik van Inge wat fijne stukken te leen.
Ik groei keurig op schema, maa helaas noemen enkelen mij vet of dik. Dat kwetst, want dat ben ik niet!
Over twee weken de structurele echo. Spannend om binnen te mogen kijken. Hopelijk is alles goed!
En als het te zien is, mogen we graag vernemen wat je bent. Wij denken wederom een meisje, anderen een jongen en je jongste zus houdt het nog steeds op een paard! 
Dag lieve Buikbaby, tot over twee weken op beeld en verder voel ik je wel gezellig kriebelen.
<3
Ja, heel byzonder he, dat er weer zo,n wonder groeit..Hopelijk gaat alles voorspoedig, zodat we in Juni weer een trotse Opa en Oma zijn…. Oma en Opa Wijhe…..
Heerlijk dat de kids het fijn vinden dat jullie zwanger zijn. Vooral Eva Luna zal nog heel wat vragen stellen over het hoe en waarom, neem er maar uitgebreid de tijd voor om haar alles uit te leggen.
Ik bied elk jaar het thema baby een week lang aan aan mijn kleuters (met bezoek aan het moederhuis), meestal een week waarin er een bevalling van een mama van één van mijn kleutertjes uit de klas moet plaats vinden. Ik heb een prachtig verhaal met tekeningen overgenomen uit een boek met het verhaal van de bevruchting. Het is op het niveau van een kleuter getekend en verteld en ik moet zeggen dat het heel erg nauw bij de werkelijkheid aansluit. De kleuters zijn er helemaal weg van en zo weten ze op een eerlijke manier hoe het daadwerkelijk in elkaar zit, hoe die baby nu eigenlijk in mama’s buik terecht komt en vooral dat het eigenlijk niet een baby is maar eerst iets anders.
Vet, dik, lomp, …, wat ze ook allemaal zeggen,dat ze eerst maar even naar zichzelf kijken. Je hebt er altijd die van die commentaren geven die er niet op trekken. Pfff, draai es met je ogen en laat het achter je. Jij moet nu genieten van je zwangerschap en het feit dat daar twee meiden hebt (en een ventje) die dol zijn van jou dikker wordende buik (waar er een veulen in groeit, hihi).
Echt hoor, geniet ervan. Ik zou zelf graag nog enkel een zwangerschap meemaken, maar na Herben hebben we er genoeg van (hij praat dus nog steeds niet, wordt binnenkort 3 jaar). Twee vonden we leuk en daar blijven we ook bij. En zoals sommigen nog durven zeggen ‘alé, je gaat nu toch voor een meisje hé’, daar trekken wij ons niets van aan.
Dikke knuf
Ragna